De laatste vergadering voor het zomerreces wordt geopend om 19.30 uur met een hartelijk welkom aan de adviesraadleden, de gastsprekers en wethouder Berend Jan Bruggeman.
De AA is een gemeenschap van mannen en vrouwen die hun ervaringen delen over en elkaar helpen met hun alcoholprobleem. Elke woensdagavond houdt de AA een meeting in het Rondeel. De leden kennen elkaar slechts bij voornaam. Anonimiteit is van essentieel belang. Deelnemers moeten zich veilig voelen in de groep, om te kunnen vertellen wat ze willen. In eerste instantie beseft een verslaafde de heftigheid van de verslaving niet. Hij wil wel stoppen -- meestal is het geen gebrek aan wilskracht -- maar hij kan zijn verslaving zelf niet de baas. De AA heeft een stappenplan ontwikkeld om te komen tot een leven dat niet wordt beheerst door drank. De twaalf stappen vormen samen een gedachtewereld van waaruit de alcoholist een nieuw leven kan opbouwen. De AA is een los-vaste organisatie, waarvan men geen officieel lid hoeft te worden. Beide sprekers zijn al jaren lid van de AA Dordrecht.
Huisartsen hebben vaak onvoldoende kennis om het verslavingsprobleem te onderkennen. Een van de sprekers kwam in aanraking met een stichting die voorlichting verstrekte aan huisartsen en daar werd hij gevraagd om een AA-groep op te zetten op Goeree-Overflakkee. Vervolgens hoorde hij dat de burgemeester zich actief inzette voor een goed alcoholbeleid onder de jeugd. Toen hij een ambtenaar echter hoorde betogen dat er op Goeree-Overflakkee geen enkel probleem met alcohol was, wist hij dat het probleem niet werd onderkend en dus ontkend: circa 10% van de bevolking kampt immers met een verslaving.
De AA Goeree-Overflakkee ontvangt wekelijks ongeveer vijf mensen. Dit aantal moet langzaam groeien, tot bij voorkeur 10-15 deelnemers. De AA krijgt regelmatig aanmeldingen, meestal na publiciteit in de media. Nieuwe deelnemers krijgen een voorgesprek om te peilen of ze eraan toe zijn om te stoppen met hun verslaving. AA-deelnemers nemen zich voor om volledig te stoppen met drinken. Dat is anders dan in ggz-instellingen waar men met minder genoegen neemt. Alcoholisten kunnen dat niet, want de zucht naar alcohol verdwijnt nooit.
Een van de sprekers vertelt over zijn verslaving. Hij was al op jonge leeftijd verslaafd aan alcohol en drugs. In 2006 werd hij bij Stichting De Hoop opgenomen. Hij heeft er een aantal jaren intern gezeten, was van zijn verslaving af en kwam met enige twijfels bij de AA terecht. Daar heeft hij gemerkt dat de deelnemers op dezelfde golflengte zitten. Inmiddels is hij een trouwe bezoeker geworden en geeft hij voorlichting over alcoholverslaving. Bij de AA is de laatste stap in het programma namelijk dat je kennis deelt met anderen. Daar word je zelf ook gelukkiger van. Hij is 20 jaar verslaafd geweest en probeert nu om anderen te helpen, zodat zijn eigen ervaringen niet voor niets zijn geweest.
De andere spreker vertelt dat hij op jonge leeftijd al veel ellende met drank had gezien en besloot om nooit te gaan drinken. Later bleek hij toch gevoelig voor de verleiding van alcohol. Nadat hij een aantal keren flink teleurgesteld werd in het leven, bleek alcohol een gemakkelijk verdovingsmiddel. Op een gegeven moment besloot hij te stoppen, ging naar de AA en maakte meteen tijdens de eerste bijeenkomst een draai.
Piet merkt op dat alcoholgebruik als normaal wordt beschouwd in de samenleving en vraagt wanneer iemand een probleemdrinker is. De gastspreker antwoordt: als willen moeten wordt. Als je ’s avonds niet zonder kan, ben je verslaafd. Sociale drinkers nemen een keer twee glaasjes en dan weer dagen niet. Dat kunnen alcoholisten niet.
Greet vraagt of de twaalf stappen een bepaalde volgorde kennen. Kunnen nieuwe deelnemers altijd instappen? De gastspreker antwoordt dat mensen altijd kunnen aanhaken. Voor hen begint dan de eerste stap. Daarna wordt de stap besproken waar de anderen gebleven zijn. Er zit een logische volgorde in de stappen. De groep kan op een gegeven moment worden gesplitst naar de mate van vordering.
Betsy vraagt waarom het aantal aanmeldingen op Goeree-Overflakkee achterblijft. De gastspreker legt uit dat het probleem groot is, maar vaak achter de voordeur blijft. De meeste drinkers willen er niet voor uitkomen. De omgeving staat kennelijk niet toe om er iets aan te doen. Er is op het eiland veel sociale controle, maar iemand moet wel op de fiets stappen naar het Rondeel. Sommigen gaan liever naarHellevoetsluis vanwege de anonimiteit. Huisartsen onderkennen het probleem, maar kunnen er niet veel aan doen.
Cor stelt dat het dubbel klinkt: mensen zoeken hulp, maar ontkennen ook dat ze een probleem hebben. De gastspreker antwoordt dat de deelnemers het probleem niet meer ontkennen. Op een gegeven moment vertellen ze ook tegen hun eigen omgeving wat er aan de hand is, maar dat duurt een tijdje.
Marja noemt de samenwerking met huisartsen belangrijk. Hoeveel is er bekend bij de huisartsen? Kennen ze de AA? Volgens de gastspreker is één huisarts voortrekker. Deze brengt het onderwerp ter sprake bij de huisartsenvereniging Hellegat. In alle wachtkamers liggen folders van de AA.
Marissa vraagt wanneer iemand mag meedoen met de AA. De gastspreker antwoordt dat iemand in ieder geval niet dronken of aangeschoten mag zijn. In een voorgesprek peilt hij of iemand serieus is. Soms komt het voor dat hij iemand weigert of wegstuurt uit de meeting.
Cor vraagt of deelnemers soms halverwege afhaken. De gastspreker antwoordt dat dit soms voorkomt. Hij neemt dan telefonisch contact op, maar soms werkt het niet. Het slagingspercentage is iets hoger dan 50%. Hij besteedt er een tijdje energie aan, maar laat het daarna lopen. Sommigen zijn te ver heen.
Greet vraagt of de AA preventieve voorlichting kan geven aan de schooljeugd die al op 15-jarige leeftijd gewend raakt om veel te drinken. De gastspreker zegt dat hij zijn levensverhaal kan vertellen. Dat raakt kinderen, ze schrikken ervan en een aantal wordt dan wakker. Maar je kent de thuissituatie niet, dus het werkt niet voor iedereen.
Diana vraagt of er ook jongeren naar de meetings komen. De gastspreker antwoordt dat de jongste rond de 25 jaar is. Op Goeree-Overflakkee is ook Narcotics Anonymous, speciaal voor drugsgebruikers. Daarbij zijn meer jonge mensen aangesloten. Alcoholisme ontstaat vaak pas op latere leeftijd.
Diana stelt dat veel mensen die hulp willen bieden, vaak niet verder komen. Veel families hebben dat probleem. De gastspreker erkent dat mensen zelf moeten besluiten om te stoppen. Vaak is een dramatische gebeurtenis nodig om die beslissing te nemen.
Ruud heeft een NA-meeting elders in het land bijgewoond. Er waren 60 deelnemers die elkaar enorm bemoedigden. Er was een grote verbondenheid. Hij waardeert deze initiatieven, want het is voor velen de enige manier om het op lange termijn vol te houden.
Wethouder Bruggeman vraagt of de gemeente een rol kan spelen. De gastspreker antwoordt dat de gemeente de locatie beschikbaar heeft gesteld en op haar website en in de gemeentegids informatie vermeldt. De AA heeft momenteel geen aanvullende wensen, maar onderhoudt graag goed contact met de wethouder Sociale Zaken.
Marissa merkt op dat de AA niet in de gemeentelijke Nota Verslavingspreventie is opgenomen als preventiemiddel. Ze stelt voor om de presentaties die de AA op scholen kan verzorgen, in de nota op te nemen.
De voorzitter dankt beide sprekers hartelijk voor hun indrukwekkende verhaal.
Als extra agendapunt wordt na punt 5 de presentatie van en voor wethouder Bruggeman toegevoegd.
De agenda wordt met deze wijziging vastgesteld.
Ton, Conny en Sander zijn verhinderd.
De in- en uitgaande mail wordt voor kennisgeving aangenomen.
De adviesraadsleden stellen zich voor aan de wethouder.
Berend Jan Bruggeman is sinds vier weken wethouder namens VKGO met het sociaal domein in zijn portefeuille. Hij werkt sinds 2004 in het sociaal domein bij diverse gemeenten, met name bij sociale diensten. Er komt momenteel veel informatie op hem af, want hij legt veel werkbezoeken af. Hij merkt vooral dat ontschotting van de budgetten zeer gewenst is en dat het vormgeven van het (jeugd)beleid een grote uitdaging voor de gemeente is. Hij wil graag continu het beleid verbeteren en heeft de adviesraad hierbij hard nodig. Het college draagt graag uit dat het wil samenwerken. De gemeente hoeft niet alles zelf te verzinnen, maar gebruikt graag de kennis die beschikbaar is in de samenleving.
De werkgroep Jeugd heeft met de ambtenaar gesproken over de wijzigingen binnen de gemeente. Het verslag ervan wordt rondgestuurd. De inspectie zou in maart terugkomen, maar dit is uitgesteld tot oktober. De gemeente heeft inmiddels een audit laten uitvoeren en is aan de slag gegaan met de aanbevelingen hieruit. Er is nog steeds een wachtlijst voor jeugdzorg van zes tot acht weken. De gemeente heeft een plan van aanpak gemaakt om deze wachtlijst terug te dringen en hoopt dat deze medio volgend jaar is opgelost. De gemeente is ook druk bezig met de ontschotting tussen 18- en 18+. Stichting MEE was in het nieuws. De gemeente heeft een onbekend aantal cliënten bij MEE zitten, deze zijn door MEE geïnformeerd. Inmiddels is bekend dat de fouten niet verwijtbaar zijn. De adviesraad heeft de gemeente geadviseerd om BTSW niet meer te contracteren. Over een halfjaar loopt het huidige contract af. Er is met name gesproken over de vele wisselingen van hulpverleners. Geprobeerd wordt om vaste mensen op een gezin te zetten, maar dat lukt niet altijd.
Ruud merkt op dat veel punten uit het advies worden meegenomen in de organisatie. Het lijkt erop dat het nu eindelijk wordt opgepakt. Hij is positief over het gesprek en er is een vervolgafspraak gemaakt voor over een halfjaar. De adviesraad ziet dan graag dat de wethouder erbij is.
Marissa heeft het conceptadvies opgesteld, maar heeft alleen van Piet een reactie gehad. Ze vraagt de cliëntenraad en de andere adviesraadsleden om alsnog commentaar te geven. Ze hoopt dat de gekantelde aanpak in de praktijk wordt toegepast en dat de adviesraad wordt betrokken bij de evaluatie.
Piet gaf aan dat het beleid voor de bijzondere bijstand enorm ingewikkeld is. Het stuk nodigt niet uit tot lezen en bevat veel mitsen en maren. Er staat nergens in dat het voor de gebruikers beter gaat worden. Steeds wordt er gesteld dat er geen of minder geld is en wordt er verwezen naar de Rijksoverheid, maar de gemeente kan hier niet op blijven teruggrijpen. Hij zou graag zien dat de gemeente het beleid gewoon uitvoert, of zegt dat ze het niet kan. Die duidelijkheid mist hij in het document. Het keukentafelgesprek is van essentieel belang. Soms wordt dit aan de zorgaanbieder overgelaten. Dat is nooit goed voor de sfeer.
Cor twijfelt aan de gekantelde aanpak. Bij het afscheid van wethouder De Jong werd gezegd dat de organisatie gekanteld is, maar dat blijkt niet uit dit stuk. Geen mens snapt deze beleidsregels.
Wim geeft een voorbeeld van iemand die een traplift aanvraagt en een keukentafelgesprek krijgt. De ambtenaar begint vervolgens over alle kosten voor de gemeente. Het zou veel makkelijker en op een menselijker manier kunnen. Als iemand iets aanvraagt, moet het antwoord ja of nee zijn. Nu lijkt het vaak alsof de ambtenaar het zelf moet betalen.
Marjo is verbaasd dat de cliënt nog steeds geen verslag krijgt van het keukentafelgesprek. Een gemeentemedewerker voert het gesprek met cliënten ook vaak zonder dat er een begeleider of mantelzorger bij aanwezig is.
Dennis denkt dat er door de nieuwe aanpak minder gefraudeerd kan worden met bijzondere bijstand. Soms weten beleidsmedewerkers van de gemeente echter nauwelijks welke mogelijkheden er zijn en wat ze kunnen toezeggen. Daardoor kunnen ze ook niet duidelijk uitleggen waar iemand op kan rekenen. Dat leidt tot frustratie bij de cliënten.
Wethouder Bruggeman erkent het probleem en heeft al gevraagd om beleid en uitvoering goed op elkaar af te stemmen.
Wim stelt dat fraude voorkomen vaak de drijfveer is van de ambtenaar, terwijl de meeste cliënten helemaal niet willen frauderen, maar gewoon een uitkering nodig hebben. Afgesproken wordt dat eenieder zijn aanvullingen mailt aan Marissa, zodat zij het advies definitief kan maken.
De functie van de participatiecoach is heel belangrijk. Hij of zij moet een goed invoelingsvermogen in de cliënt hebben om passend werk te vinden. De adviesraad twijfelt of de coaches een goede opleiding krijgen, want ze hebben flink wat psychologisch inzicht nodig. In het document staat dat iedereen goed is opgeleid. De adviesraad zal vragen op welke wijze dat is gebeurd en hoe het in de praktijk gaat. De politieke doelen zijn mooi omschreven, maar de vraag is hoe maatwerk in de praktijk uitpakt en hoe het team vormgeeft aan de klantgerichtheid. Webego wordt als sociale onderneming gezien, maar de organisatie is nog vrij onbekend. De adviesraad is dus benieuwd hoe de gemeente hierover gaat communiceren. Bij uitvoering staat dat de rollen duidelijk zijn omschreven, maar er staat dat ze gaandeweg ingevuld worden. De adviesraad hoort graag hoe dit gemonitord wordt en wanneer de rollen concreet worden.
Greet vraagt hoeveel tijd een coach kan besteden aan de cliënt. Een coach is inmiddels opgestapt vanwege de verhouding tussen het klantgesprek en papierwerk.
Ruud is benieuwd naar de samenwerking met het bedrijfsleven op Goeree-Overflakkee voor het vinden van een passende werkplek. Verder vraagt hij hoe de participatiecoach zich verhoudt tot andere jobcoaches, bijvoorbeeld bij het UWV. Het lijkt dubbelop.
Wim meldt dat de cliënten een afspraak heeft met een gemeenteambtenaar over toenadering zoeken met het bedrijfsleven. Dit gaat vooral over de vrijwilligersvergoeding. Hij zal de uitkomst terugkoppelen aan Marissa.
Cor merkt op dat het handig was geweest als een aantal zaken in voetnoten verklaard waren, zoals de inhoud van de functie van coaches.
Marjo vraagt waar de gemeente praktijkopleiders vandaan haalt. Bovendien verwacht ze dat de praktijkopleider in tijdnood gaat komen, want sommige leerlingen kosten heel veel tijd.
Afgesproken wordt dat Marissa de opmerkingen verwerkt in het definitieve advies.
Marjo heeft van een aantal leden gegevens ontvangen en een opzet voor een netwerkkaart gemaakt. Samen met Sander zal zij bekijken welke gegevens opgenomen kunnen worden in verband met de Privacywetgeving.
Afgesproken wordt dat de concept netwerkkaart voor het zomerreces wordt rondgestuurd.
Uit de stukken van Nissewaard blijkt dat bij hen bekend is dat Goeree-Overflakkee dak- en thuisloze jongeren heeft. In een eerdere ASDGO-vergadering is het aantal van 24 genoemd. Marissa vraagt waar dit aantal vandaan komt. Marjo heeft dit aantal van een jongerenwerker gehoord, maar inmiddels is bekend dat er meer zijn.
Marjo gaat participeren in de planvorming tweede fase Diekhuus.
Op basis van het voorstel van Wim heeft Cor een nieuwe overeenkomst opgesteld. Toegevoegd moet nog worden wat er met de iPad gebeurt na vier jaar, als het apparaat is afgeschreven. Na het zomerreces wordt de overeenkomst aangepast en definitief gemaakt.
Het DB heeft besloten met Ibabs te gaan werken. De penningmeester zal een offerte aanvragen. Tot die tijd wordt met Dropbox gewerkt.
De privacyverklaring die Wim heeft gestuurd, zal door Marissa worden aangepast en na de zomer geagendeerd worden. De toestemmingsverklaring is rondgestuurd en kan door de leden ondertekend worden. De bruikleenovereenkomst wordt nog aangepast.
Het DB ziet momenteel geen mogelijkheden om te twitteren. Afgesproken wordt dat niet actief wordt getwitterd, maar dat ingekomen berichten wel gelezen en eventueel afgehandeld worden.
Agenda’s, verslagen, nieuwsbrieven, aankondigingen presentaties worden op de website geplaatst. Deze informatie kan gekoppeld worden aan Facebook. Marja zal uitzoeken hoe zij artikelen uit de nieuwsbrief kan kopiëren naar Facebook.
De huidige indeling leidt tot een aantal knelpunten: het sociaal domein is breder geworden, werkgroepen overlappen elkaar en er is geen directe match met de cliëntenraad Wmo. Bovendien zijn sommige werkgroepen veel drukker dan andere en zijn het er veel, waardoor ze lastig te bemensen zijn.
Criteria voor nieuwe indeling: minder werkgroepen, logische indeling, aansluiting bij indeling cliëntenraden, aansluiting bij gemeentelijke indeling en zo min mogelijk overlap.
Voorstel nieuwe indeling:
1.Jeugd, participatie, Wmo. Daarnaast jaarlijks bepalen welke speerpunten nog nodig zijn en daar twee projectgroepen voor samenstellen, bijv. projectgroep mantelzorg.
2.Vijf werkgroepen, gelijk aan de gemeentelijke indeling (nog niet bekend).
3.Vier werkgroepen met veel verschillende onderdelen in zich:
a.Opvang acute problemen met daarin uithuisplaatsing, uitval mantelzorg, wonen, dak/thuislozen, verslaving, vrijwilligerswerk, vluchtelingenbeleid;
b.Werk en inkomen met daarin beschermd wonen, dagbesteding, participatie;
c.Jeugdzorg tot 21 jaar met daarin scholen, wonen, vrije tijd, JOT, ontschotting;
d.Ouderenzorg met vervoer, mobiliteit, kleine kernen, veiligheid en duurzaamheid
Afgesproken wordt dat na het zomerreces wordt besloten over de indeling.
Dennis zou graag zien dat de nieuwe leden, waaronder hijzelf, worden begeleid door de ervaren adviesraadsleden in het opstellen van adviezen.
Het DB wil de adviesraad presenteren aan de nieuwe gemeenteraad. Besloten wordt dat dit gebeurt nadat de werkgroepindeling definitief is. Greet stelt als locatie de aula van het Praktijkonderwijs voor.
Na de zomervakantie zal het DB hierover beslissen.
De bijeenkomsten worden binnenkort voorbereid. De onderwerpen zullen gerelateerd zijn aan de lokale omgeving. De invulling moet nog vormgegeven worden. Om dubbelingen te voorkomen, meldt Diana dat de gemeente op 11 oktober met St. De Hoop een bijeenkomst organiseert over verslaving.
Suggesties voor onderwerpen kunnen naar Marissa gemaild worden.
11-9: Peter vd Burg, André Vink en Greet Karssies over St. MEE.
30-10: Eric Godrie; onderwerp nog te bepalen.
18-12: sprekers over training “Het begint bij mij”.
Het vergaderrooster 2019 wordt vastgesteld. De ASDGO-vergaderingen worden gehouden op: 5 februari, 26 maart, 14 mei, 18 juni, 10 september, 29 oktober en 17 december.
Het verslag wordt voor kennisgeving aangenomen.
Het verslag wordt voor kennisgeving aangenomen.
Het verslag wordt ongewijzigd vastgesteld.
De vergadering wordt om 21.55 uur beëindigd.
Voorzitter: Cor Hameeteman
Secretaris:Marjo van Maurik